به نام خدا

امشب با برو بچ فامیل رفتیم توفیق اجباری ... یه جورایی هم دیدن این فیلم واسه ما توفیق اجباری بود . فیلم بدی نبود . مثل آتش بس بود با چاشنی طنز بیشتر. باز هم این رضا عطاران گل کاشت مثل قبل (‌منظورم با بازی اش ه !!!)

تو این فیلم هم عطاران مجددا طرفداری خود اش رو از نامجو به معرض نمایش قرار داد و نشون داد که می دونه تو دل جوون ها چی می گذره. باره اول تو سریال ترش و شیرین این قضیه رو نشون داد و این بار با خوندن آهنگ زلف بر باد مده در یه سکانس این مطلب رو تکرار کرد. من پرواز کردم سر اون سکانس( البته اگه باز یه عدده بدشون نیاد !!!!! ‌) و با رضا زمزمه می کردم شعرش رو 04.gif

 namjoo.jpg

داش علی

/ 8 نظر / 15 بازدید
داش رضا سلام

مرحبا به اين سليقه!! ما هم جاتوتن خالی ديشب با آبجی کوچيکه رفتيم توفيق اجباری بعد از ۲ ساعت تو صف بودن عجب توفيقی نصيبمون شد. مرد مومن کجای اين فيلم قشنگ بود ؟؟؟!!! حيف وقت و پول و آبجی کوچيکه ُ از اين بی محتوا تر و بی خود تر فيلم نبودُ تمام سکانسها تکراری ُ از يه در باران کوثری بياد از يه در عطا بره اين وسط هم رضا ناز کنهُ اين شد فيلم ؟ به گمونم فارغ التحصيلی اثرشو گذاشته

داش علی

داش رضا سلام : برای اتلاق وقت فيلم خوبی بود ! بعضی فيلم ها حتی يه اين درد هم نمی خورن !!! آره دادا.....

باران

....

غزال

منم با داش رضا سلام موافقم. نرفتم فيلمشو ،‌ولی تعريفايی که ازش شنيدم که البته واقعاْ‌ تعريف بود نه بدگويی،‌ ميشد نتيجه گرفت که فيلم جالبی نيست ،‌ حتی واسه اتلاف وقت!‌ ولی اتوبوس شب ارزش يک بار ديدن رو داشت.

حامد

چه بد! چون مجبوری يه بار ديگه اين فيلم رو ببينی! آخه بعد از شامی که دعوت هستی٬ با بچه ها می خواهیم بریم «توفیق اجباری»

داش علی

حامد : نهههههههههههههههههههههههههههههه من حداقل پول خودم رو نمی دم.....

داش علی

غزال : بستگی داره به چه نیتی می ری سینما و کی داری میری (‌یعنی چه دوره از تاریخ و با توجه به اینکه چه فیلم هایی تو اون دوره داره اکران میشه !!! ) چرا به درد اتلاف وقت می خورد