ساعت ٦:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/٢٠  

به نام خدا


از باغ می برند چراغانیت کنند
تا کاج جشن های زمستانیت کنند
پوشانده اند صبح تو را ابر های تار
با این بهانه که بارانیت کنند
یوسف!‌ به این رها شدن از چاه دل مبند
این بار می برند که زندانیت کنند
ای گل گمان نکن به شب جشن می روی
شاید به خاک مرده ای ارزانیت کنند
یک نقطه بیش فرق بین رحیم و رجیم نیست
از نقطه ای بترس که شیطانیت کنند
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست
گاهی بهانه ایست که قربانیت کنند.       (ناشناس)

داش علی


کلمات کلیدی: