ساعت ۱:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٩/۱٦  

به نام خدا

بد جور دلم گرفته .....

دنیا بهم پشت کرده....

هر چی می گم باور نمی کنه !

 

پ.ن: سیاوش گوش می دم . یاد سال های اول دوستیمون افتادم ! اون زمان ها که از چهار راه ولیعصر تا خود تجریش راه می رفتیم و یه دور آهنگ های سیاوش رو می خوندیم . کم می آوردیم از ابی و هایده کمک می گرفتیم ! و بعد از تجریش تا کردستان بر می گشتیم ( پیاده) ....

یاد باد آن روز گاران یاد باد

پرنده های قفسی عادت دارن به بی کسی.....

 

داش علی


کلمات کلیدی: