همه خبر از دل خود دارن
ساعت ٦:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۸/۳٠  

به نام محرم اسرار

وقتي آدم ميشينه پاي  حرف هاي دل آدم ها تازه مي فهمه كه هر كس تو اين دل اش چه بد بختي هايي كه نداره چه غم و غصه هايي كه نداره چه دغدغه هايي كه نداري چه حرف هايي كه واسه گفتن نداره ... تازه آدم مي فهمه كه طرف چقدر آدم صبوري بوده كه تونسته كاري كنه كه همه از دل اش بي خبر باشن. تازه مي فهمي كه هر كي چي تو دلش مي گذره و تنها خودت نيستي كه غم و غصه  داري تنها تو نيستي كه تنهايي . همه تنهان .... وقتي ميشيني پاي حرف هاشون انقدر حرف  هاي سنگين با يه سري كلمات ساده مي زنن كه آدم نمي دونه با بغز اش چه كنه گريه كنه يا نه ؟!؟؟!! انقدر بغز ات سنگين ه كه اشك ات رو خشك مي كنه !!!!‌. انقدر برادرانه حرف مي زنه كه انگار مشكل تو ه . انگار درك اش مي كني . انقدر غصه داره كه تا صد ها روز مي تونه واست حرف بزنه . تازه مي فهمم كه آدم چقدر مي تونه ظرفيت داشته باشه. ولي ظاهر طرف شاد و خندونه .... انگار كه هيچ مشكلي نداره. همه خبر از دل خود دارن ..... ظاهر خندون ولي باطن گريون .... من نمي دونم خدا از اين همه غم و غصه خبر داره يا نه !؟؟!؟!؟!؟!؟!؟!!؟!؟؟!؟!!؟!؟!؟!؟!؟!؟! اگه داره چه طوري تا الان دق نكرده ( نعوذ بالله ) ؟!؟!؟!؟!؟!؟؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟

چرا و قتي كه آدم تنها مي شه           غم و غصه اش قد يك دنيا مي شه

ميره يه گوشه ي پنهون مي شينه       اونجا رو مثه يه زندون مي بينه

غم تنهايي اسير ات مي كنه               تا بخاي بجنبي پيرت مي كنه

وقتي كه تنها مي شم اشك تو چشام پر مي زنه

غم مياد يواش يواش خونه دل در ميزنه

.......

مي گن اين دنيا ديگه مثل قديم آ نمي شه

دل اين آدم ها زشت ديگه زيبا نمي شه

اون بالا باد داره زاق ابرا رو چوب ميزنه

اشك اين ابرا زياد ه ولي دريا نمي شه

غم تنهايي اسير ات مي كنه               تا بخاي بجنبي پيرت مي كنه

 

 


کلمات کلیدی: