ساعت ٢:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۱/٢٤  

ميدونی چه حس خوبی بهت دست ميده اگه تو پيری با او ،به ياد ايام جوونی و روزهای خوب با هم بودن،دست تو دست هم برين پيک نيک،يا حتی پرسه زنی تو خيابون...عزيز هم پرسه‌ی من،بيا دوباره پابه پام تو کوچه ها قدم بزن... اون قدر سر حال ميشی و انرژی داری که شب تا صبح بيدار ميمونی... يعنی اصلاً خوابت نميبره.دل تو دلت نيس...خوبه ديگه اين طوری...آدم بهتره بتونه از موضوعات کوچولو هم کلی خوشحال بشه و ذوق کنه.... 


کلمات کلیدی: