يادش بخير
ساعت ۱٢:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۱/٢٢  

يادش به خير چه زود گذشت خاطره‌ی جوونيا            رفاقت دستای ما،اون همه مهربونيا                          يادش به خير که عکس تو هنوز تو قاب دل ماست       يادش به خير که اسم من هنوز رو ديوار شماست

هی....جوونی کجايی که يادت به خير.ميدونين چيه؟ آدم اگه احساس کنه که در نگاه کسی تکراری شده و ديگه زياد چيز تازه ای نداره برا اون و به زور ميتونه اونو سر شوق بياره...يه جورايی احساس پيری ميکنه... خيلی احساس بديه لامذهب.قلب آدم سنگين ميشه.به زور ميزنه...وقتی اون روزای قديم يادت مياد که چطور همه‌ی کاراش پر از ذوق بود و اون روزا اصلاًبه ذهنت خطور نمي‌کرد که يه روزی ممکنه کار برعکس بشه.هنوز مهربونه ها...هنوز سنگ صبره ها... ولی ديگه مث اون روزا ذوق و شوق نداره...انگار به زور... ای بابا...

يا حق                                         غزال               


کلمات کلیدی: