تفصير من نبود
ساعت ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/٧/۱٤  

«به نام يگانه حامی پرستوهای بي‌آشيانه»

برای همه‌ی آنهايی که بي‌تقصيرند...

تقديم به چشم‌هايی که در راه ماندند و دل‌هايی که آنها را راندند،                                                         

تقديم به اشک‌هايی که غرورشان شکست و عهدهايی که کسی آنها را نبست.

زندگی شيبي‌ست،عشق سيبي‌ست،و وای بر حال آن که در عشق پاي‌بند نظم و ترتيبي‌ست؛

و امّا تو : قرار نبود آن وقت‌های تو جايشان را با اين وقت‌های من عوض کنند.قرار نبود عشق هم مثل گيلاس،بوسه،عيدی و تعطيلات تابستان اولش قشنگ باشد.قرار نبود کسی سختش باشد بگويد دوستت دارم.قرار نبود کسی به هوای نشکستن دل ديگری بماند.قرار بود هر کس به هوای نشکستن دل خودش بماند.قرار نبود هر چه قرار نيست باشد.قرار تنها بر بي‌قراری بود و بس.گمان نمي‌کنم گناه من سبگين تر از نگاه تو باشد، امّا يقين دارم که کودک دلت کمتر از پيش بهانه‌ی لالايي‌های شعرگونه‌ام را مي‌گيرد،مهم نيست؛ فقط يک چيز ياد همه بماند.اگر اتفاقی که نبايد بيفتد افتاد،تنها برايت مي‌نويسم:   خودت خواستی...تقصير من نبود.زير سايه‌ی امن ترين سايه‌بان هستی دلواپس دلواپسي‌های يکديگر باشيم.                                                                (مريم حيدرزاده)

                                                                   يا حق                                                 غزال

                                                                

 


کلمات کلیدی: