يه ايميل قشنگ...بی نصيب نمونم....
ساعت ۱۱:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/٧/۱  

به نام او که ستار است وبس


امروز يکی از بچه های دانشکده ( احسان سلیمانی )يه ايميل به گروه دانشکده زده بود خيلی قشنگ بود گفتم بی نصيب نمونيم...
قضاوتی صادقانه
اي كاش لحظه اي در خود تامل كنيم و اينقدر متوقع نباشيم و بي جهت آزرده خاطر نشويم،
آخر شايد يك بار هم كه شده تقصير ما باشد.
شايد بي آنكه بدانيم، دلمان پر از كينه شده است، آن وقت منتظراول سلام كردن ديگران هستيم. شايد حرفهايمان آميزه اي از نيش و خشم شده است. آنگاه از كم محلي و
بي اعتنايي ديگران به ستوه مي آييم. شايد نگاهمان مهربان و صميمي نيست آنگاه از نامهرباني ديگران دلشكسته و آزرده خاطر شده ايم. پس تو رو به خدا
بياييد لحظه اي به خود بياييم، شايد انگاه صادقانه تر قضاوت كنيم.


بيراهه زندگی
چه خوب بود اگر وقتي را كه به نيش و كنايه زدن و انتقاد كردن از اين و آن

صرف مي كني به تامل پيرامون رفتار و كردار خود اختصاص بدهي. خطابم به

توست. تو كه صبح تا شب فقط مي گردي تا نقطه ضعف فلاني و ايراد بهماني

و... را پيدا كني و آن را در گوش فلك پر كني. حتما خيال مي كني خودت عاري

از هرگونه بدي و ضعف هستي، اما نه... اشتباه مي كني. فقط كافي است يك

لحظه فقط يك لحظه به خودت دقيق شوي، آنوقت پي خواهي برد كه چقدر به

بيراهه رفته اي. پس تا دير نشده برگرد. دلجويي كن، طلب بخشش كن، توبه كن

و مثل يك انسان واقعي خوب و سالم زندگي كن تا خوشبختي را تجربه كني.


کلمات کلیدی: